نیاز به تغییر در نحوه عقد قراردادها و اشکالات موجود در فهرست بهاء

نیاز به تغییر در نحوه عقد قراردادها و اشکالات موجود در فهرست بهاء

نیاز به تغییر در نحوه عقد قراردادها و اشکالات موجود در فهرست بهاء

کسانی که در برگزاری مناقصات پروژه های دولتی شرکت کرده اند و بر اساس فهارس بهای سازمان برنامه و بودجه کار کرده اند بخوبی واقف هستند که قیمتهای پایه در فهارس بهاء در بعضی آیتمها تا حدودی  منطقی و در بعضی آیتمها بسیار نامناسب و غیر منطقی است . و این نوسان قیمتها بنحوی است که پیمانکاران بطور متوسط پیشنهاد  قیمت خود را ارائه مینمایند . حال در نظر بگیرید پروژه ای به هر دلیل ممکن ناتمام باقی بماند و در این حالت پیمانکار ممکن است دچار ضرر گردد و یا با سود خوبی از پروژه کنار بکشد. به عنوان مثال در پروژه احداث جاده پاتاوه به دهدشت در استان کهکیلویه و بویراحمد پیمانکار اولیه کلیه کارهای خاکبرداری را انجام داده بود و شرکت بعدی بدون انجام تحقیقات لازم نسبت به عقد قرارداد اقدام نموده و عمدتا” عملیات خاکریزی باقی مانده و عملیات خاکبرداری در مجاورت روستاها باقی مانده بود که به دلیل نیاز به عملیات انفجار و تخریب با مشکلات عدیده ای در منطقه مواجه گردید. لازم به ذکر است بر اساس آیتمهای موجود در فهرست بهاء راه و باند انجام عملیات خاکبرداری بسیار عالی و سود ده  و آیتمهای خاکریزی بسیار ضرر ده بودند.

از مقدمه فوق میتوان نتیجه گرفت که فهارس بهاء با تمام ویژگی هایی که در آن پیش بینی شده است متاسفانه بخوبی جوابگوی کارها نمی باشد و مسئولین ذیربط بایستی در این مهم بازنگری کلی انجام دهند . در کشورهای توسعه یافته برای انجام یک پروژه از چند شرکت واجد شرایط دعوت بعمل می آید و و این شرکتها در صورت تمایل بر اساس نیاز کارفرما اقدام به تهیه نقشه های فاز یک نموده و برآورد مالی اولیه خود را نیز تهیه و ارائه مینمایند و کارفرمایان پس از بررسی لازم یک قرارداد منطقی با یکی از شرکتها منعقد میکنند.لذا لازم است دستگاههای اجرایی نیز از روشهای سنتی(فهرست بهاء) فاصله گرفته و به روشهای نوین روی آورند.

ما در تمامی پروژه ها و در تمامی جلسات شاهد بحثهای طولانی و خسته کننده بین کارفرمایان و پیمانکاران بوده ایم. بحثهایی که بسیاری از انها بی نتیجه می ماند . پیمانکاران همواره از ضرر و زیان صحبت میکنند و کارفرمایان از قرارداد منعقد شده فی مابین. آخر الامر پیمانکار برای کاهش ضرر و زیان مجبور به پایین آوردن هزینه ها از راه هایی مثل استفاده از پرسنل و پیمانکاران جزء کم تجربه و با حقوق و دستمزد پایین و  همچنین استفاده از مصالح نامرغوب میباشد و در کل کاهش کیفیت کار را به همراه خواهد داشت.

و یا ممکن است پروژه به حالت تعلیق درآید و به دلیل پایه و بنیان بد نحوه قرارداد صدها میلیون تومان سرمایه ملی ، ماهها و شاید سالها بصورت راکد باقی بماند و پروژه به بهره برداری نرسد. به نظر تنها راه حل روی آوردن به شیوه های نوین قراردادی است و بازنگری در آئین نامه ها و مقررات موجود میباشد. و شاید عدم توجه به این مهم و عدم حمایت از شرکتهای داخلی و عدم امکان توسعه و ارتقاء شرکتهای داخلی ، با دارا بودن نیروهای متخصص و ماهر در ایران متاسفانه در عرصه بین المللی که میتواند هزاران نفر از متخصصین ایرانی را بکار بگمارد و ارز وارد مملکت نماید بی بهره مانده ایم.

    ۱ نظر

  1. به نظرم این بحث منطقی است اما بعید میدانم مسیولین روشی بغیر از وضعیت موجود را برگزینند

نظر ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *